Voor dit blog ben ik op bezoek bij meneer en mevrouw van Vliet op de Engelselaan. Hier worden onder andere de tomaten geteeld die vervolgens in de winkel liggen bij Ted van der Maat. Ik ontdek hoeveel er komt kijken bij het zelf kweken van groenten.

Interview met meneer van Vliet, hobby tuinder op de Engelselaan.

mr van Vliet

In mijn zoektocht naar de romantiek van de boer en pure ingrediënten uit onze streek, kwam ik terecht bij familie van Vliet op de Engelselaan. Romantisch is het zeker! Via een prachtige tuin kom ik achter in de kas. Onder de palmboom staat een grote koffietafel. De stoelen staan rondom een haard. Er loopt een schildpad rond, die gek is op rotte bananen. Het ruikt er naar tomaten, die overal groeien. Daar omheen staan pepers, paprika’s, meloenen, druiven, gember en k(r)omkommers.

Niet een beetje, maar echt heel krom. Wat is er gebeurd? Is meneer van Vliet vergeten te praten tegen de komkommers? Ik hoor ook geen muziek in de kas. Meneer van Vliet kijkt me lachend aan. ‘Nee hoor ‘, zegt hij. ‘De komkommerplant is gewoon niet goed uitgedund. Het is de bedoeling dat er maar een komkommer per blad oksel groeit. Verder is het geheim goede mest. Geen gedroogde korrels uit de tuincentra, maar gewoon verse schapenpoep. Hij zet de schep in de grond om het te laten zien. Ik zie wat poepresten en heel veel wormen. Ik zal voor degene met een niet zo’n sterke maag, de details verder besparen.

Mevrouw van Vliet legt me uit hoe makkelijk het is om zelf tomaten te gaan kweken. Tijdens de uitleg zie ik mijn geest al dwalen. Ik zeg haar dat zelf kweken niet aan mij besteed is. ‘Hoezo, heb je geen tuin?’, vraagt mevrouw van Vliet. Ja hoor, ik heb een tuin en deze is ook nog eens groot genoeg. Ik vind het niet erg om vieze handen te krijgen, ik houd van bezig zijn en van buiten zijn. Toch is het enige wat ik er verbouw treurige basilicum plantjes met slaphangende blaadjes. Als het dan zo makkelijk is als mevrouw van Vliet zegt, waarom lukt het mij dan niet?

Tuinieren is net als goede intenties, het is organisch; bloeit bij aandacht en verwelkt bij verwaarlozing

(Phillip Moffitt)

Al snel krijg ik mijn antwoord. Terwijl ik hier rondloop, krijg  ik in de gaten hoeveel zorg er in de kas besteed wordt aan de planten. Ook al praat meneer van Vliet niet tegen zijn planten. Het begint met het opkweken. Dan de bestuiving. Dan moet er gezorgd worden dat de vruchten die groeien recht zijn, zonder knopen en zonder beestjes. En als ze er dan heel lekker uit zien, moeten ze natuurlijk ook nog lekker smaken. Het is net als met Karma. Het leven is een tuin. Jij plant de zaadjes voor wat je wilt oogsten. Hoeveel er van jou goede intenties zullen uitkomen hangt af van hoe goed je voor de zaadjes zorgt. Als je daar aandacht, tijd en energie in steekt, bloeit hij op. Het gaat dus om aandacht en zorg. Het gaat dus niet om tijd, het gaat om prioriteit!

Groenten uit Voorhout

Meneer van Vliet is trots op de druif die ooit van zijn moeder was. Maar eigenlijk is hij trots op alles wat steeds weer goed groeit. Wat hij van de oogst zelf niet nodig heeft, gaat naar Ted van der Maat. Degenen die nog niet de rust hebben gevonden om het zelf te kweken, en degene die geen groene vingers hebben, kunnen zo toch groenten van Voorhoutse bodem eten. Of gewoon voor degene die een goed karma willen creëren.

Horen we er toch nog een beetje bij. Wil je er nog meer bij horen, zorg er dan voor dat er een prei, heel opzichtig uit je tas steekt. Volgens mevrouw van Vliet staat dat heel hip en culinair. Willen we het goed doen, dan wachten we met de prei eten tot november. Een bos bospeen lijkt in de maand september een  betere keuze.

Hier een link naar een lekkere, culinair verantwoorde, wortelsoep uit het delicious magazine: zoete-aardappel-wortelsoep met korianderolie


Hoe romantisch het er ook uitziet hier op de Engelselaan, als we aan de achterkant de kas uitlopen kijken we uit over de nieuwbouwwijk de Engelse tuin. Meneer van Vliet geniet van zijn pensioen. De kas waar wij in lopen is een hobbymatig restant van het land en de kassen waar de familie ooit van leefde. De rest is verkocht aan de gemeente. Doet dat pijn? Volgens mij niet echt, want als de schildpad zijn winterslaap houdt in de kas, vliegen meneer en mevrouw van Vliet lekker naar Curaçao. Dan neemt iemand anders de kas waar. Wees gerust, ze zijn weer terug als de spinazie en de sla de grond in gaat.

Volgende keer misschien een date met een meststoffen specialist. Meer over de romantiek achter schapenpoep. Hoe duurzaam is de Nederlandse voedselconsumptie?

Vanaf de Engelselaan, de groe(n)ten uit Voorhout, To Maat


Volg mij 🙂

Wil je meer lezen? Door je e-mail adres in te vullen op mijn website, ontvang je automatisch bericht als ik een nieuwe blog heb geplaatst. Dit is ongeveer 1x per maand. Of volg me op Facebook en Instagram.

3 thoughts on “Het geheim op de Engelselaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s