Stront aan de knikker

Nederlands voedselsysteem niet duurzaam

Uit een recent rapport van het RIVM blijkt dat het Nederlandse voedselsysteem niet duurzaam is. Vlees veroorzaakt de grootste milieuschade. Wat betreft waterverbruik is fruit na vlees de grootste milieu belaster. Is biologisch telen de oplossing? Ik vraag het aan de meststoffen specialist Robert Jan Veens.

Interview met Robert Jan Veens, meststoffen specialist

img_3746De baktechnisch specialist bij de bakker kan brood doorsnijden en mij precies vertellen dat het deeg overkneed is geweest of dat er uitdroging heeft plaatsgevonden in de bollenkast. Zo kan Robert Jan aan de gewassen precies zien welke minerale voedingsstoffen het plantje te kort komt. Wat is ambacht toch waardevol!

De romantiek van de groene sloten

Het geheim van de Engelselaan was de schapenpoep. Op school leerden we dat bemesting er voor zorgt dat onze sloten groen worden. Ik ga er vanuit dat biologische akkerbouw veel beter is voor het milieu en de groene sloten. In de biologische akkerbouw wordt mest van de veeteelt gebruikt voor het opkweken van groenten. Maar je weet hierbij nooit precies hoeveel en welke voedingsstoffen de mest precies bevat. Wat de planten aan meststoffen niet gebruiken komt in het grondwater terecht. En dan zijn we weer terug bij de groene sloten. Dat zou betekenen dat biologische landbouw niet duurzaam is?!

6 H2O + 6CO2 —> C2H6O6 + 6O2.

Dit wordt geen eenvoudig gesprek heb ik al door. Nou heb ik een technische opleiding gehad, maar vanavond weet ik niet helemaal zeker of ik mijn titel Ing. nog wel terecht draag. Hoe zat dat ook al weer met de fotosynthese? Nitraat, nitriet, ammonium. Het zweet breekt me uit, ik doe echt mijn best. Robert ja kijk met lachend en hoofdschuddend aan. Ik merk dat ik beter kan stoppen met praten voordat ik nog meer domme dingen zeg.

Robert Jan geeft aan dat biologische boeren ondernemers zijn. Die weten hoe ze de keurmerken moeten aanvragen en behouden. Daar is een aardige administratie voor nodig. Daar weet ik dan weer wel alles van. Duurzaam is het echter niet persé.  Een biologische boer kan bijvoorbeeld accepteren dat door een lange natte periode de helft van het gewas beschimmeld en dus niet bruikbaar is. Een kweker, zal dit niet laten gebeuren. De opbrengst van zijn producten is veel minder. Hij zal ingrijpen en het liefst preventief. Door het gewas op de juiste manier te bemesten, kun je het gewas een stevige basis geven waardoor het minder vatbaar wordt voor ziekten en beestjes. Met goede mest zijn dus geen -/ of minder bestrijdingsmiddelen nodig.

Kweek je in een kas, dan kun je heel precies het klimaat meten en weet je precies wanneer je bijvoorbeeld moet luchten om schimmelgroei te voorkomen. Door te kweken op een ondergrond van bijvoorbeeld steenwol in plaats van in de volle grond, kun je water wat niet gebruikt wordt door de planten opvangen. Het opgevangen water leng je aan met schoonregenwater en vul je waar nodig weer aan met extra meststoffeb. Zo kun je het weer hergebruiken. Een hele mooie kringloop dus. Waterbesparing en geen groene sloten meer.


Oudgediende VS technologen

Met oude kennis en de ervaring van je vader, kom je er tegenwoordig niet meer. Kweken gaat niet langer om ‘hardwerken’, maar om ‘slimwerken’. Het gaat om continu meten en bijsturen. Het bemestingsadvies bij de Voorhoutse volkstuinen vindt Robert Jan dan ook achterhaald. De doseringen zijn daar heel hoog, waardoor alles heel weelderig groeit. Zo weelderig dat er last is van luis, waardoor er eigenlijk weer bestrijdingsmiddelen nodig zijn. Bij de volgende jaarvergadering is Robert Jan als adviseur aanwezig. Ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken. Mijn ervaring is dat oudgediende erg sceptisch kunnen zijn over de moderne ideeën van de technologen. Hoe grijzer hoe eigenwijzer ;-). Maar Voorhouters zij niet voor niets dwarsdrijvers dus wie weet. Het lijkt mij een mooi onderwerp voor een volgende blog.

Het geheim van de kweker: boer, technoloog en idealist in één

Met een juiste bemesting kunnen bestrijdingsmiddelen dus verminderd worden, niet uitgesloten. Bij de ontwikkeling van nieuwe rassen wordt namelijk gefocust op een maximale opbrengst. Een ras dat veel opbrengt zal verkocht worden. Dat hoeft niet bestand te zijn tegen ziekten. Tegen ziekten kun je namelijk spuiten. Dat is tenminste de gedachte gang van de multinationals op gif gebied. Ik zou graag duurdere tomaten kopen van een kweker die onbespoten groenten kweekt. Robert Jan vreest dat de multinationals in bestrijdingsmiddelenland, dan heel snel de kweker zal opkopen. Een kweker moet wel heel stevig in zijn schoenen staan wil hij niet bezwijken voor het bedrag dat hem geboden zal worden. Dus een kweker moet niet alleen technoloog zijn, maar ook idealist. Zal deze kweker bestaan?

Den rest mij nog wel één vraag: Als we precies uitgekiemde meststoffen hebben, wat doen we dan met de schapenpoep van de Engelselaan?

Met de groe(n)ten uit Voorhout, To Maat

 


Volg mij 🙂

Wil je meer lezen? Door je e-mail adres in te vullen op mijn website, ontvang je automatisch bericht als ik een nieuwe blog heb geplaatst. Dit is ongeveer 1x per maand. Of volg me op Facebook en Instagram.

One thought on “Stront aan de knikker

  1. Groene sloten kunnen best duurzaam zijn, maar in nederland hebben we afgesproken dat we geen groene sloten willen. O.a. om die reden gebruiken boeren de rand van hun akker niet meer.

    Of niet gebruiken duurzaam is laat ik aan de lezer over. Ik geniet op dit moment van de bloemen als ik er op de fiets langs kom

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s