Dit blog is een uitstapje buiten de Bollenstreek, ver voorbij de A44. Voor wie van plan is om op vakantie naar Italië te gaan. Het beste is om aan deze stedentrip te beginnen als je een aantal dagen daarvoor niet meer eet. Hou globaal rekening met het aankomen van één kilo lichaamsgewicht per dag. Ik mag mee met deze inspiratiereis met nog 19 andere bakkers en banketbakkers uit heel Nederland. Een culinaire ontdekkingsreis in het hart van de Italiaanse keuken. Dat spreekt me als liefhebber wel aan!

img_9524

Kinderboek Spaghetti van Menettti

Bologna, komt de spaghetti Bolognese daar niet vandaan? Ik herinner me het kinderboek Spaghetti van Menetti. Ik vraag mijn nichtje van vijf of ik het boek van haar mag lenen. Maar van alle honderden boeken die ze in de kast heeft staan, is ze natuurlijk precies dit boek aan het lezen. Even later, als ze bij mij de poort in loopt, vraagt ze of ze even bij ons in het zwembad mag. Ik glimlach zo vriendelijk als ik kan. Natuurlijk mag dat, ‘maar alleen als ik je boek mag lenen’. Haar vader kijkt me vragend aan. ‘Serieus?’ Zijn glimlach verstijft als hij merkt dat ik bloedserieus ben.

img_9483

Bologna, de vette

Terwijl Menetti in het jaar 1964 begint aan zijn lange en vermoeiende tocht de berg op, naar het stadje Spriet, vliegen wij naar de culinaire hoofdstad. De bijnaam voor deze Noord Italiaanse stad is ‘La Grassa’: ‘De Vette’. Menetti voelde zich ook heel dik toen hij eindelijk aankwam in het stadje bovenop de berg. Maar misschien kwam het wel doordat de mensen in het stadje Spriet zo dun waren. De mensen in Spriet hadden nog nooit zo’n dik mannetje gezien. ‘Wat een rare mensen heb je toch’. Ze begonnen hem uit te lachen en noemden hem ‘dikzak’. Menetti moest ervan huilen. Tja, je wordt niet net als Bologna, zomaar de trots van Italië.

img_9491

Piazza Maggiore

Bijna 80% van de traditionele Italiaanse producten komt uit het Noorden van Italië. Zoals de Parmaham, Parmezaanse kaas, mortadella en balsamico azijn. En natuurlijk vind het gerecht ‘spaghetti Bolognese’, hier haar oorsprong. Het dikke mannetje Menetti wilde graag werken toen hij aankwam in Spriet. Toen hij op het briljante idee kwam om voor die enge dunne mensen in het stadje Spriet heel lang en dun eten te gaan maken, SPAGHETTI, ging zijn verdriet langzaam over in euforie. Menetti bouwde een keuken in zijn tent op de piazza in het stadje. En terwijl de Sprieten nieuwsgierig het stadsplein oplopen, lopen wij via de ‘portici’ (zuilengalerij) naar de Piazza Maggiore, het middelpunt van de stad Bologna. De stad heeft de langste zuilengalerij ter wereld. Dit zijn prachtige arcades, waaronder je overdekt door de stad kunt lopen. In het stadshart komen alle traditionele producten uit de streek al eeuwenlang samen op de diverse markten.

img_9494

Mercato delle Erbe

We lopen naar de Mercato delle Erbe. Dit is een markt in een stoer pand uit 1910 van glas en staal. Ik weet zeker dat de foodhallen in Amsterdam hier hun inspiratie vandaan hebben gehaald bij de inrichting van de oude tramremise. Verse groenten, fruit, brood en vlees en heerlijk geurende koffie. Maar denk erom, na 11 uur geen cappuccino meer. De koffie is het goedkoopste als je hem op zijn Italiaans, staand aan de bar drinkt. De markt is dagelijks geopend vanaf 7 uur. Ik hang echt aan de lippen van de gids en vind het er zo leuk uitzien, dat ik niet kan stoppen met foto’s maken. ‘O, en een vegetarisch restaurant, wat is daar eigenlijk te koop? Gegrilde aubergine, serieus?’ Italianen zijn echte traditionele vlees- en kaaseters. Ze zien dat de wereld om hun heen verschuift naar plantaardig, dus ze proberen ook wat. Maar het zit duidelijk niet in de genen. Snel haast ik me naar de groep, die al twee straten verder is. Blijkbaar was er ergens ijs onderweg, want opeens staan allerlei bakkers een ijsje te eten.

img_9485

Mercato di Mezzo

Na de koffie lopen we via de Piazza Maggiore terug naar de via Calvature, waaraan de Mercato di Mezzo ligt. Dit is de oudste en meest populaire markt, die in de middeleeuwse wijk Quadrilatero ligt. Elke dag geopend vanaf ca. 8 uur. Via deze overdekte markt slingeren we door de straatjes langs traditionele slagerijen, groentestalletjes, viskramen, winkeltjes volgestapeld met kaas en pasta, chocola, snoep en ijs. Vooral dat ijs. Ik kom erachter dat banketbakkers daar oog voor hebben. Steeds opnieuw staat er weer een met ijs in zijn handen. Alle gekochte etenswaren kun je meenemen naar een wijnbar, verstopt in het straatje Vicolo Ranocci. Hier hangt een met de hand geschreven bord buiten met de tekst:

‘chi non beve è passato di stare fuori’

attachment-1-10
Wat er op neer komt dat, als je niet drinkt, je beter buiten kunt blijven. Het barretje staat vol met lange houten tafels. Achter de bar twee kroegtijgers en honderden flessen wijn. Schuif aan, stal je op de markt gekochte gerechten uit en bestel een bijpassende wijn. Laat het smaken!

attachment-1-9

Paolo Atti & Figli

We lopen door naar de straat Via Caprarie. Hier bevindt zich de winkel van Paolo Atti & Figli. Het is de oudste broodbakkerij en pastabereider van de stad (1880). We bezoeken de bakkerij achter de winkel. De bakker laat ons allemaal ingewikkelde gevlochten broden zien. Maar eerlijk gezegd lonkt de vers gemaakte tortelloni (gevuld met o.a. ricotta) en tortellini (meestal gevuld met vlees) in de etalage meer. We proeven twee soorten traditionele Italiaanse cake, de ciambellone cake en de torta di riso. Op de een of andere manier hebben de Italianen altijd wel ergens een gekoelde fles witte wijn onder de toonbank verstopt. Het is 11 uur, dus ik dacht aan nog een bakkie koffie, maar wijn bij de cake… waarom ook niet. Zoals ik al eerder bij de slagerijen zag, bestel je je waren aan de balie en reken je daarna af bij een kassajuffrouw die op een logische plaats in de winkel is gesitueerd. Handig. Op deze manier hoeven de mensen die met het eten bezig zijn, geen geld aan te raken en steeds hun handen te wassen.

img_9508

Een tagliere in Tamburini

Nog even een ijsje voor onderweg voor de banketbakker en we lopen weer verder. Iets terug in de straat, schuiven we aan in antica salsementeria Tamburini, op de Via Caprarie nummer 1. Een combinatie van slagerij, wijnwinkel en restaurant/ proeverij. Hier krijgen we een tagliere vol vleeswaren en kaas. Een mandje focaccia erbij. De bakkers bestellen voor de zekerheid nog een extra flesje wit en een flesje rood. Na het eten vertelt de gids nog iets over de twee torens van de stad. Maar het moment is aangebroken dat ik de informatie niet meer zo goed opneem. Staan ze nou echt scheef?

Tagliere

Taste Bologna

We lopen door naar een keuken van ‘taste Bologna’, waar we een workshop over de typisch Italiaanse broodsoorten Tigelle en Focaccia Recco volgen. Het is warm in de keuken, de wijn is inmiddels naar mijn benen gezakt en naar mijn hoofd gestegen. Ik doe echt mijn best om op te letten. Als de eigenaar van de kookschool me ziet zwoegen, vraagt hij voor de zekerheid nog een flesje wijn. Blijkbaar staat ook hier de wijn onder de toonbank verstopt. We eten er het zelfgemaakte brood met parmaham en mortadella bij tot we niet meer kunnen. De workshops zijn te boeken via Tase Bologna

food kitchen eat cooking
Photo by Pixabay on Pexels.com

Uit eten op het platteland

Terwijl we nog even de door stad struinen voor tasjes en kinderkleding, lopen de banketbakkers nog enkele gelateria af. Na een bezoek aan het Ferrari museum in Modena en een bustocht door het platteland stoppen we tegenover een kersenplantage bij een traditioneel Italiaans restaurant. Tijd voor brood en wijn. Er komen onheilspellende, pikzwarte onweerswolken over het land aandrijven en we schuiven dicht naar elkaar toe, terwijl de serveerster de tafel vol zet met schalen pasta. Een koude wind steekt de kop op en het begint heel hard te regenen. We doen de deuren dicht, bestellen nog wat wijn en kruipen gezellig nog dichter tegen elkaar aan.

people drinking liquor and talking on dining table close up photo

Hoe gaat het met Menetti?

Nu we daar zo gezellig zitten, wordt iedereen nieuwsgierig naar het dikke mannetje Menetti. De Sprieten eten namelijk net zo gulzig van de pasta als wij. Ook bij de Sprieten moet de broeken op de vreethaak en de jurken uitgelegd. Totdat ze zo dik en rond zijn dat ze niet meer door de deuren naar binnen of naar buiten kunnen. Natuurlijk krijgt Menetti daar de schuld van. Maar is het wel de schuld van Menetti? Is het wel de schuld van Coca Cola, Unilever en Mc Donalds? Of hadden de Sprieten zelf ook wat beter op moeten letten? Menetti heeft toch nooit gezegd dat ze het moesten eten? Het was toch hun eigen keus? Wat een domme mensen, die Sprieten!

women s assorted sports bras raising their pink dumbbells

Dokter met vooruitziende blik

Menetti wordt uit de stad verbannen en wij waggelen met een veel te dikke buik naar de bus, terug naar het hotel. Gaan we nog even de stad in, of kruipen we met alle bakkers in één bed en lezen we hoe het verder gaat met de arme Menetti? Wat een feest, het lijkt de Sound of Music wel met het liedje: ‘My favourite things’. En zo lees ik verder. De mensen uit het stadje Spriet gaan naar de dokter. Ze zijn veel te dik geworden en ze willen van de dokter graag een pil om weer dunner te worden. Als er in 1964 internet had bestaan, hadden de Sprieten ontdekt dat er genoeg te vinden is over pillen: cholesterolverlagers, bètablokkers, bloeddrukverlagers….

Maar de dokter in het stadje Spriet was zijn tijd ver vooruit. In plaats van achteraf alle ziektes te onderdrukken met een leven lang medicatie tegen alle complicaties van overgewicht, kiest hij, met zijn moderne geest, voor de doodeenvoudige preventieve methode: minder eten en meer bewegen.

img_9525

FIGO Eataly world

De laatste dag vertrekken we naar FIGO Eataly world, aan de rand van de stad. Dit is als het ware een heel groot museum van alle traditionele producten uit Bologna. Buiten staan de typisch Italiaanse varkens. Binnen is de slagerij. Door de ramen kijken we de slagerij in, waar de mortadella en de prosciutto live gemaakt wordt. De varkens gaan in de trechter en komen er als worst aan de andere kant uit. De varkens lachen, vertelt de bakker, want ze weten gelukkig van niets. Voor de slagerij is een restaurant, waar je de mortadella kunt bestellen en voor het restaurant is de winkel, waar je de worst kunt kopen voor thuis. Naast de mortadella staan de diverse koeienrassen en kun je op dezelfde wijze volgen hoe o.a. het gehakt wordt gemaakt. Daarnaast de Parmezaanse kaas, de balsamico, olijfolie… noem maar op. En ijs. Speciaal voor de banketbakkers denk ik.

snapseed-14

Plan je bezoek

Naast kijken, luisteren en proeven, kun je ook allerlei workshops volgen. Je kunt een tour of een workshop van te voren plannen op Eataly world plan. Wij zijn gestart met een tour, wat ik zelf erg waardevol vond. Als je geen plek hebt voor alle aankopen die je doet, is er aan het einde van de hal een postkantoor. Heel handig, want hier kun je alles wat je koopt naar huis laten sturen. Vooral handig als je alleen handbagage hebt en je niet te veel vloeistoffen mee kunt nemen. Het versturen is best prijzig, net als de producten die er te koop zijn trouwens. Maar wel lekker.

woman in white sleeveless tops holding wine glass

Hele lange spaghetti van Menetti voor thuis

Ik koop de ontzettend lange dunne slierten spaghetti van Menetti in kadoverpakking voor mijn moeder. Speciaal voor de drukke donderdag, als we daar deze week weer aanschuiven voor het wekelijkse familiediner, dat traditiegetrouw bestaat uit spaghetti met The full monty tomatensaus. En een stuk Parmezaanse kaas. Met de veel te lange slierten die niet in mijn handbagage passen, vliegen we terug naar huis. Voorzichtig, want de verkoper heeft me op het hart gedrukt dat ze heel de pan in moeten.

Maximaal genieten, voldoende bewegen en eten met mate

Hoe het met Menetti afloopt is nog even de vraag. Alle bakkers zaten verspreid door het hele vliegtuig. Er wordt nog een poging gedaan om bij elkaar te zitten, zodat ik verder kan voorlezen. Maar de stewardess denkt dat we een grapje maken als we vertellen dat we net twee dagen verkering hebben en straks op Schiphol afscheid moeten nemen. Wil je weten hoe het afloopt, dan zal je het boek zelf verder moeten lezen. Misschien, als je het heel lief vraagt, mag je het boek van mijn nichtje lenen?

Niet vergeten:

maximaal genieten, voldoende bewegen en eten met mate.

Ik heb genoten en ontzettend veel gelachen. Bedankt Sonneveld en bedankt Bregt voor het lenen van je boek 😊

Met de groe(n)ten uit Bologna Italië,
To Maat

4 reacties op ‘Puur voor de bakker, een inspiratiereis naar Bologna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s